Zastanawia mnie po zdefiniowaniu tablicy gdzie jest przetrzymywany ten adres zawarty w nazwie tab ?
Bo przecież nazwa zawiera adres ,na który patrzy wskaźnik do elementu uint8_t tak to odebrałem po przeczytaniu rozdziału o Wskaźnikach.
Asembler odpowiedziałby na moje pytania ale nie znam go i bardzo ciężko mi analizować plik .lss może ktoś pomoże, i opisze co i gdzie się dzieje z tą tablicą w asemblerze
?Nie zrozum mnie źle. To nie jest jakaś złośliwość czy brak chęci pomocy. Ja już raz odpowiedziałem na Twoje pytanie dość szczegółowo w innym wątku, tylko aby zrozumieć, trzeba już mieć jakąś wiedzę np. dotyczącą budowy i zasady działania mikrokontrolera, jego listy rozkazów, assemblera itp.
Ty tej wiedzy jeszcze nie masz, dlatego nie zrozumiałeś, więc zadajesz następne pytania. Odpowiedź na te pytania zapewne zrodzi następne pytania itd. W ten sposób można napisać na forum całą książkę, a forum do tego nie służy.
Ale OK, spróbuję jeszcze raz (ostatnie podejście), oczywiście w dużym uproszczeniu i postaram się jak najprzystępniej dla początkującego. Opis dotyczy zmiennych globalnych i nie uwzględnia procesu inicjowania wartości zmiennych wartościami podanymi przez programistę, aby nie zaciemniać sprawy
Zmienne lokalne są alokowane na stosie, a to już zupełnie inna historia.[syntax=c]uint16_t zmienna_a = 5468;
uint8_t tab[]={1,2,4,8,16,32,64,128};
uint8_t zmienna_b = 1;
uint8_t wsk = NULL;[/syntax]
Kiedy kompilator C napotka taką definicję tablicy myśli sobie tak:
Programista chce mieć do dyspozycji zmienną zmienna_a typu uint16_t. Trzeba zarezerwować odpowiednią ilość bajtów pamięci RAM w pierwszej dostępnej lokalizacji. Aktualnie pierwszym dostępnym adresem jest 0. Zmienna jest 16-bitowa, więc zajmie 2 bajty.
Kompilator na podstawie tej definicji robi więc co następuje:
- zapisuje sobie w swojej pamięci podręcznej symbol zmienna_a,
- przypisuje symbolowi adres w pamięci RAM równy początkowi pamięci RAM, np. dla Atmega8 jest to adres 0x0060,
- przypisuje do symbolu rozmiar, który w tym przypadku wynosi 2 bajty,
- zapamiętuje też inne rzeczy, które w tej chwili nie są dla nas bardzo istotne.
Na podstawie następnej definicji robi tak:
- zapisuje sobie w swojej pamięci podręcznej symbol tab,
- przypisuje symbolowi adres w pamięci RAM, który jest sumą adresu poprzedniego symbolu i przypisanego mu rozmiaru, czyli (0x0060+0x02)=0x0062,
- przypisuje do symbolu rozmiar, który w tym przypadku wynosi (8 elementów) * (1 bajt) = 8 bajtów.
Na podstawie następnej definicji robi tak:
- zapisuje sobie w swojej pamięci podręcznej symbol zmienna_b,
- przypisuje symbolowi adres w pamięci RAM, który jest sumą adresu poprzedniego symbolu i przypisanego mu rozmiaru, czyli (0x0062+0x08)=0x006A,
- przypisuje do symbolu rozmiar, który w tym przypadku wynosi 1 bajt.
Na podstawie następnej definicji robi tak:
- zapisuje sobie w swojej pamięci podręcznej symbol wsk,
- przypisuje symbolowi adres w pamięci RAM, który jest sumą adresu poprzedniego symbolu i przypisanego mu rozmiaru, czyli (0x006A+0x01)=0x006B,
- przypisuje do symbolu rozmiar, który w tym przypadku wynosi 2 bajty.
Należy pamiętać o tym, że kompilator do tej pory jeszcze nigdzie żadnego adresu nie umieścił w kodzie, po prostu te adresy sobie pamięta.
Jeśli teraz napotka w kodzie np. taką linijkę:[syntax=c]wsk = tab;[/syntax]
to może wygenerować taki przykładowy kod (sposobów jest oczywiście więcej, więc nigdy nie wiadomo, który sposób kompilator wybierze jako najbardziej optymalny w danym momencie):[syntax=asm]; przypisanie zmiennej 'wsk ' adresu pierwszego elementu tablicy 'tab'
; kompilator pamięta, że adres symbolu 'tab' wynosi 0x0062
; a adres zmiennej 'wsk' w RAM wynosi 0x006B
ldi r16, 0x62 ; wpisanie młodszego bajtu adresu do rejestru r16
sts 0x006B, r16 ; zapisanie młodszego bajtu adresu 'tab'
; do młodszego bajtu zmiennej 'wsk'
ldi r16, 0x00 ; wpisanie starszego bajtu adresu do rejestru r16
sts 0x006C, r16 ; zapisanie starszego bajtu adresu 'tab'
; do starszego bajtu zmiennej 'wsk'[/syntax]
Jeśli później napotka w kodzie np. taką linijkę:[syntax=c]zmienna_b = tab[3];[/syntax]
to może wygenerować taki przykładowy kod:[syntax=asm]; kompilator pamięta wartość adresu pierwszego elementu tablicy 0x0062
; oblicza więc, że adres trzeciego elementu tablicy będzie równy 0x0062+0x03=0x0065
; pamięta też adres zmiennej 'zmienna_b' równy 0x006A
lds r16, 0x0065 ; załadowanie wartości trzeciego elementu tablicy 'tab'
sts 0x006A, r16 ; zapisanie wartości r16 do pamięci RAM, pod którym
; znajduje się zmienna 'zmienna_b'[/syntax]
Wywołanie funkcji, której argumentem jest wskaźnik do tablicy:[syntax=c]//
PORTC = fun(tab);[/syntax]będzie wyglądało mniej więcej tak:[syntax=asm]; do przekazania pierwszego argumentu do funkcji
; służą rejestry r25:r24, kompilator musi przed wywołaniem funkcji
; umieścić w nich wskaźnik do 'tab'
ldi r24, 0x62 ; umieszczenie w r24 młodszego bajtu
; adresu (pierwszego elementu) tablicy 'tab'
ldi r25, 0x00 ; umieszczenie w r25 starszego bajtu
; adresu (pierwszego elementu) tablicy 'tab'
call fun ; wywołanie podprocedury (funkcji) 'fun'[/syntax]
Jak widać kompilator w momencie napotkania definicji zmiennej (jakiejkolwiek, nie tylko tablicy) nie musi od razu nigdzie zapisywać wartości przydzielonego jej adresu w pamięci RAM. On ten adres po prostu zapamiętuje w swojej pamięci podręcznej na czas kompilacji i wstawia jego wartość do odpowiednich poleceń assemblera jako ich argumenty dopiero w momencie, gdy w kodzie jest odwołanie do danego symbolu.
Oczywiście w rzeczywistości sprawa jest nieco bardziej skomplikowana, ale po szczegóły zapraszam już do wspomnianej wcześniej w innym wątku literatury.
Jeżeli nadal nie zrozumiałeś, to ja się już niestety poddaję. Ponieważ interesują Cię takie szczegóły powinieneś jednak duuużo poczytać o budowie i zasadzie działanie mikrokontrolera, o kodzie maszynowym i instrukcjach ASM, a także o zasadzie działania kompilatora, a wtedy na pewno wszystko się wyjaśni.
Pozdrawiam
Andrzej
Statystyki: Napisane przez andrews — 15 kwi 2018, o 20:01
]]>