Można utworzyć wskaźnik w obszarze zmiennych globalnych na pewne miejsce w pamięci (zaalokować wstępnie 1 bajt pamięci dla uzyskania adresu). Następnie we własnej funkcji można użyć funkcji "realloc", która powiększy ten obszar pamięci o konkretną wartość. Dzięki temu uzyskujemy poprawne wskazanie oraz niezmienne dane niezależne od miejsca ich lokowania. Zwracany wskaźnik w tym przypadku będzie poprawny i myślę, że ma to szanse działać
Zamieszczam przykładowy kod:
[syntax=c]uint8_t * wsk = (uint8_t*)malloc(1);
uint8_t Index = 0;
uint8_t fun1(void) {
wsk = (uint8_t*)realloc(wsk, strlen((char*)wsk) + 2);
wsk[strlen((char*)wsk) - 1] = 16;
return wsk[strlen((char*)wsk) - 1];
// Funkcja rozszerza obszar pamięci o 1 bajt, zapisuje do niego wartość 16, a następnie zwraca tę wartość
}
uint8_t *fun2(void) {
wsk = (uint8_t*)realloc(wsk, strlen((char*)wsk) + 2);
wsk[strlen((char*)wsk) - 1] = 16;
return wsk + strlen((char*)wsk) - 1;
// Funkcja rozszerza obszar pamięci o 1 bajt, zapisuje do niego wartość 16, a następnie zwraca wskaźnik na tę wartość
}
uint8_t *fun3(void) {
wsk = (uint8_t*)realloc(wsk, Index + 2);
wsk[Index] = 16;
return wsk + Index++;
// Funkcja rozszerza obszar pamięci o 1 bajt, zapisuje do niego wartość 16, a następnie zwraca wskaźnik na tę wartość
}
int main (void) {
uint8_t z1 = fun1();// z1 == 16
uint8_t * z2 = fun2();// &z2 == &wsk[0]
uint8_t * z3 = fun2();// &z3 == &wsk[1] itd.
uint8_t * z4 = fun3();// &z4 == &wsk[0]
}[/syntax]
Można zmodyfikować funkcje tak, aby mogły pobierać jako parametr dowolny adres w pamięci (może być to również zmienna lokalna dla funkcji "main"), a następnie powiększać go o 1 bajt. Zakładam tutaj że funkcja "malloc" oraz "realloc" automatycznie zeruje nowoutworzone komórki pamięci. W przeciwnym razie trzeba im przypisać wartość 0, albo użyć funkcji "memset" dla większych bloków alokowanej pamięci.
Statystyki: Napisane przez atmel — 9 sie 2014, o 22:07
]]>