Jeszcze tylko chciałbym sprostować jedną rzecz, bo może niezbyt precyzyjnie gdzieś się wyraziłem
Nie twierdzę, że wskaźniki ogólnie są złe i niebezpieczne. Tzn. uważam, że należą do tych mechanizmów (obok np. dynamicznej alokacji), które wymagają "specjalnej troski", ale poza tym są jak najbardziej ok. Zdecydowanie nie uważam się za jakiegoś fanatyka bezpieczeństwa... jako hobbysta generalnie sam sobie wyznaczam "standardy" i sam je łamię Wracając do głównego pytania Autora wątku (o wypełnianie pól struktury) i niejako podsumowując moje wywody:Zakładając, że jest sobie jakaś struktura:
[syntax=c]struct typ {
uint8_t zm1;
uint8_t zm2;
uint8_t zm3;
...
};
struct typ obiekt;[/syntax]
Uważam, że wypełnienie jej pól w taki sposób:
[syntax=c]uint8_t *ptr;
ptr = &obiekt.zm1;
for(...){
*(ptr++) = wartość;
}[/syntax]Nie daje, względem sposobów pokazanych przez kolegę mokrowskiego na początku wątku, żadnych plusów. Jest natomiast błędogenne, bo jeśli:
- zmienimy typ którejś ze zmiennych na np. uint16_t
- z takich czy innych względów nie zagwarantujemy upakowania struktury
to otrzymamy dosyć niepożądany efekt. Oczywiście zgadzam się - można napisać, przy strukturze odpowiedni komentarz, że planujemy wykorzystać taki i taki mechanizm. Ale mimo wszystko rośnie ryzyko, że gdzieś w gąszczu kodu umknie nam, że w pliku X struktura wypełniania jest z wykorzystaniem wskaźnika. Stosując zapis "klasyczny" chroni nas mechanizm działania struktury. W ogóle zauważyłem, że im dłużej bawię się programowaniem tym czyściej dochodzę do wniosku, że nie warto skracać zapisów. Kompilator i tak sobie poradzi z optymalizacją "rozwleczonego" na kilka linijek zapisu; a czytelność kodu często jest nieporównywalnie większa.
Co do wydajności to muszę przyznać, że trochę się zdziwiłem
Skompilowałem coś takiego (avr gcc);[syntax=c]struct typ {
uint8_t zm1;
uint8_t zm2;
...
uint8_t zm10;
};
volatile struct typ obiekt;
int main(void){
volatile uint8_t *ptr;
ptr = &obiekt.zm1;
uint8_t i;
for(i=10;i--;){
*(ptr++) = 10;
}
obiekt.zm1 = 10;
obiekt.zm2 = 10;
...
obiekt.zm10 = 10;
}[/syntax]
Spodziewałem się, że wypełnianie w pętli ze wskaźnikiem będzie szybsze. A tu poniekąd lipa
Dla optymalizacji Os: ustawianie na piechotę to jeden rozkaz asm na każde przypisanie. W pętli jest natomiast 6 rozkazów na każdy obieg
Dla optymalizacji O3: kompilator rozwinął pętlę i oba zapisy są z grubsza identyczne.
A jeszcze na koniec
: (Elektryczne Gitary)
"jest tyle różnych dróg uu-uuu
[...]
wszyscy zgadzają się ze sobą
a będzie nadal tak jak jest"
Chłodnego dnia życzę
Pozdrawiam, Wojtek
Statystyki: Napisane przez Gość — 3 sie 2014, o 12:34
]]>