System szkolnictwa nie wspiera ambitnych prac. Semestr dyplomowy trwa 6m-cy, zajęcia są normalnie, przedłużanie jest płatne. Wcale się nie dziwię, że mało kto chce ryzykować "wdepnięcie w ambitną pracę" gdzie milion rzeczy może pójść nie tak jak powinno. Powielane co roku "papierowe projekty" nie niosą takiego ryzyka. Zapewniają w miarę gładką drogę do dyplomu - nie ma co ukrywać: większość studentów II stopnia chce skończyć studia, pożegnać się z uczelnią i pójść do pracy; mało kto myśli o pracy naukowej i mało kto traktuje mgr jako tytuł naukowy.
Tytuł magistra uległ "drobnej" dewaluacji. Szkolnictwo zawodowe jest praktycznie wybite do zera. Spory procent studentów w ogóle nie powinien pojawić się nigdy na uczelni - ale idą na studia. Potem masa głąbów dostaje tytuł inż. Wielu pracodawców szuka ludzi z mgr; uzyskanie pewnych uprawnień wymaga posiadania tytułu mgr. Magister stracił swój naukowy charakter. Magistrzy kopią rowy i kują bruzdy pod przewody
Miałoby to wszystko sens gdyby podnieść wymagany poziom na studiach, tak aby tytuł inż. rzeczywiście o czymś świadczył - wtedy można by wymagać czegoś więcej od mgr.
W kwestii tematu pracy: Adaptacyjny sterownik silnika BLDC.
Przez adaptacyjny rozumiem taki, który umożliwia zmianę parametrów pracy silnika (zasilanie prądowe/napięciowe; regulacja zadanej wartości U/I; zmiana kątów komutacji poszczególnych faz) i dobiera (automatycznie) wspomniane parametry do aktualnego punktu pracy silnika - np. aby uzyskać max sprawność.
Jest trochę z elektroniki - trzeba zrobić układ wykonawczy i obwody pomiarowe. Są mikrokontrolery - da się zrobić od biedy na AVR. Chociaż z np. STM'em byłoby chyba prościej, szybciej i można by dorzucić bajery - np. jakąś funkcję akwizycji danych z pomiarów, obsługę przez panel dotykowy, rysowanie wykresów na bieżąco na jakimś LCD'ku itp...
Jest element badawczy - trzeba trochę pomierzyć, opracować optymalny algorytm sterowania silnikiem.
Statystyki: Napisane przez Gość — 17 lis 2014, o 09:49
]]>
